Hrós er jákvæð athygli sem tengist frammistöðu þess sem hrósað er. Ef sá sem er hrósað tengir það við hegðun sem hann hefur sýnt aukast líkurnar á að hann sýni þessa hegðun í framtíðinni.
Hrós er besta leiðin til að auka líkur á æskilegri hegðun.
Hrós virkar því betur sem viðtakandinn hefur jákvæðara samband og ber meiri virðingu fyrir þeim sem hrósar. Ef sambandið einkennist af neikvæðni og virðingarleysi getur hrósið jafnvel haft öfug áhrif, þ.e. minnkað líkurnar á þeirri hegðun sem hrósað var fyrir. Hrósið vekur þá neikvæðar tengslanir hjá þiggjandanum.
Til er fólk sem á erfitt með að taka hrósi og finnst það jafnvel óþægilegt en það heyrir til undantekninga. Ef þér virðist nemandi fara hjá sér við hrós má reyna að gera hrósið minna áberandi, t.d. gefa merki, klapp á bakið, bros, kinka kolli o.s.frv. Almennt séð er gott að vera óspar á slíkt.
Til að ekki leiki vafi á því hvað hrósað er fyrir er yfirleitt best að nota lýsandi hrós.