Ef kennari verður var við að nemandi dregst aftur úr jafnöldrum í einhverju fagi er mikilvægt að greina í hverju vandinn er fólginn. Þegar um lestrarvanda er að ræða þarf fyrst að ganga úr skugga um að barnið þekki hljóð allra stafana af nánast fullkomnu öryggi.
Algengt er að börn eigi erfitt með að aðgreina ákveðna bókstafi svo sem (p-þ-d), (p-þ-g) eða (m-n) eða gulur og appelsínugulur – bleikur og fjólublár. Til að greina aðgreiningarvanda er barnið látið lesa mörg mismunandi orð sem innihalda þessa stafi. Þá kemur í ljós hvort barnið ruglar hljóðum þessara stafa saman. Frammistaðan getur verið óregluleg m.a. vegna þess að barnið kann sum orð utan að og þá getur það hljóðað rétt þrátt fyrir aðgreiningarvanda.
Þegar um aðgreiningarvanda er að ræða í lestri er mikilvægt að þjálfa barnið sérstaklega í að bera kennsl á þá stafi sem það á í vandræðum með. Margar endurtekningar eru nauðsynlegar til að festa færnina í sessi. Gott er að gefa margar vísbendingar í fyrstu til að koma í veg fyrir að barninu mistakist en draga úr notkun vísbendinga eftir því sem barnið verður færara í að aðgreina stafina og frammistaðan batnar.
Á sama hátt getur vandi með ákveðnar reikniaðgerðir komið upp í stærðfræði. Til dæmis getur nemandi kunnað að margfalda vel en átt í miklum erfiðleikum með deilingu. Vandi barnsins getur til dæmis falist í því að það kann ekki almennilega að draga frá, þ.e. það kann ekki að „fá lánað“ frá tölu í næsta tugasæti. Þetta getur átt við um ákveðna tegund af frádráttardæmum, t.d. að draga tveggja stafa tölu frá annarri tveggja stafa tölu eða að draga eins stafs tölu frá tveggja stafa tölu. Barnið mun ekki bæta sig í deilingu fyrr en það hefur lært að draga frá með öryggi.
Í hvert sinn sem barn dregst aftur úr jafnöldrum í einhverju fagi er gott að greina hvar vandinn liggur og þjálfa barnið sérstaklega í þeirri færni sem upp á vantar. Ef ekkert er að gert og haldið er áfram að þyngja námsefnið samkvæmt kennsluáætlun er mikil hætta á að barnið lendi í verulegum erfiðleikum í viðkomandi fagi með tilheyrandi andlegri vanlíðan.
Ef barn á í erfiðleikum með að fylgja jafnöldrum á mörgum sviðum, ef málskilningur er ekki nógu góður eða ef bilið milli barns og jafnaldra er alltaf að breikka þá, getur vaknað grunur um seinþroska eða þroskahömlun. Þá er nauðsynlegt að leita faglegrar aðstoðar til að fást við vandann. Mælt er þó sérstaklega með stýrðri kennslu of fimiþjálfun (Precition teaching).