Gefa verkefni við hæfi
Það er mikilvægt að nemandinn fái verkefni sem eru miðuð að núverandi getu hans. Ef barni gengur illa að ná nýrri færni er það oft vegna þess að fimi hefur ekki verið náð í efninu sem kom á undan. Þá getur verið gott að skoða þá þætti sem þurfa að vera til staðar svo að barnið geti unnið verkefnið, reyna að finna út hvar veikleiki barnsins liggur og þjálfa síðan þann þátt upp.
Þjálfa viðeigandi færni
Þegar þjálfa skal ákveðna færni er mikilvægt að greina nákvæmlega hvað vandinn liggur. Ef vandinn er í lestri getur barnið til dæmis átt erfitt meða að skilja milli ákveðinna bókstafa, til dæmis b og d. Slíkur vandi getur dulist, jafnvel árum saman ef börn eru góð í að giska og nota aðrar aðferðir til að komast að réttri lausn. Þetta á líka við ef barn er lengi að fara í útifötin þá þarf að byrja að kenna barninu það og aðstoða. Hrósa mikið þegar barnið reynir og gerir, sýnir framfarir og svo þegar það nær markmiðinu og verður æ fljótari.
Aðlaga kröfur að getu barnsins
Það er mikilvægt að væntingar til barnsins séu raunhæfar og sanngjarnar. Ef foreldrar eða kennarar gera of miklar kröfur til barnsins getur það orðið til þess að barnið forðist vinnusemi í stað þess að reyna að standast kröfur sem það getur ekki staðist. Í fyrstu er gott að minnka kröfurnar verulega til að barnið fái aftur trú að getu sinni.
Segja barninu nákvæmlega til hvers er ætlast
Þegar barnið hefur fengið verkefni við sitt hæfi er gott að segja barninu nákvæmlega hvers ætlast er til af því. Meiri líkur eru á því að barnið hefji vinnu þegar verkið er yfirstíganlegt. Til dæmis má segja því að leysa hluta verkefnisins og rétta svo upp hönd eða byrja að setja á sig húfuna og svo biðja um aðstoð að fara í vettlingana.
Hjálpa barninu að takast á við tilfinningar sínar
Það þarf að hjálpa barninu að tjá, skilja og takast á við tilfinningar sínar þegar það á í erfiðleikum. Það er nauðsynlegt að sambandið við barnið sé ánægjulegt og gott, sé styðjandi og hvetjandi með mikla viðurkenningu og kröfur séu viðeigandi út frá færni barnsins.
Nota stýringu til að koma barninu af stað við verkefnavinnu
Þegar verkefni hafa verið aðlöguð að getu barnsins getur reynst nauðsynlegt að nota stýringu til að koma því aftur af stað við verkefnavinnu. Hægt er að nota munnlega, skriflega eða myndræna stýringu til að minna barnið á að nú séu gerðar minni kröfur til þess áður en verkefni er lagt fyrir svo það gerir tilraunir til að leysa það. Til dæmis er hægt að segja við barnið áður en verkefni er lagt fyrir: „Reyndu að leysa verkefnið. Það er allt í lagi að gera villur”.
Veita tafarlausa viðgjöf fyrir viðleitni
Mikilvægt er að veita viðleitni athygli. Það er til dæmis hægt að klappa barninu á öxlina og segja við það „flott hjá þér að reyna að leysa dæmið” eða „gaman að sjá þig leika svona vel“. Einnig getur bros eða eitthvert merki t.d. „þumallinn upp“ eða “fimmu” virkað uppörvandi fyrir barnið. Í fyrstu er mikilvægt að umbuna jafnt og þétt fyrir viðleitni, það er lítil skref í átt að lokamarkmiðinu. Það tryggir að barnið geri tilraunir til að leysa þau verkefni sem kennarinn setur fyrir. Smá saman má umbuna sjaldnar fyrir vinnusemi og auka kröfurnar sem eru gerðar til barnsins en miða alltaf við færni og getu barnsins hverju sinni.
Ræða við foreldra
Ef foreldrarnir ætlast til of mikils af barninu þarf að fá þá til að gera minni og viðeigandi kröfur til þess, best er að kennarar og foreldrar séu samtaka í uppeldisaðferðum. Það getur verið gott að hafa samband við foreldra þegar barnið hefur staðið sig vel til að gefa þeim tækifæri til að hrósa og mögulega verðlauna á annan hátt fyrir góða frammistöðu. Til að auka líkurnar á samvinnu foreldra er nauðsynlegt að samband við þá sé ánægjulegt og gott.
Nota stýringu
Það getur verið gagnlegt að nota stýringu til að fá barn til að sýna vinnusemi. Það er til dæmis hægt að reikna deilingardæmi fyrir barn sem á í vandræðum með slíkan reikning og það notar svo sýnidæmið til að leiðbeina sér í reikningi. Einnig má aðstoða barnið við að komast í gang, til dæmis með því að reikna fyrsta dæmið fyrir það (sýna), reikna næsta dæmið með barninu (leiða) og láta svo barnið reikna sjálft þriðja dæmið (prófa).