Barnið þarf að skilja hvaða kröfur eru gerðar til þess, hvað sé viðeigandi og óviðeigandi hegðun. Einnig þarf að gera barninu grein fyrir því hverjar séu afleiðingar af viðeigandi (og óviðeigandi hegðun). Ljóst þarf að vera hvað barnið getur fengið í skiptum fyrir stig sem það hefur unnið sér inn, og hvenær verðlaunin séu veitt. Það er því mikilvægt að nota skýrt og einfalt mál sem barnið skilur. Mikilvægt er að velja verðlaun sem raunhæft er að verði hægt að afhenda á réttum tíma og sem til dæmis foreldrar eru tilbúnir til að veita. Litlir skammtar eru betri en stórir skammtar, t.d. ef verðlaunin eiga að vera fótboltakort og það eru 10 kort í pakkanum þá væri betra að verðlaunin væru 1 kort en ekki allur pakkinn með 10 kortum, ef verðlaunin eiga að vera kex þá er betra að gefa eitt eða tvö kex en allan pakkan, ef verðlaunin eru Nóa kropp þá að veita nokkrar kúlur í einu, ekki allan pakkan, ef verðlaunin eru að spila Olsen Olsen þá að spila í takmarkaðan tíma, t.d. 20 mín, ekki marga klukkutíma, o.s.frv. Hlutir eða afþreying sem barnið hefur áður fengið aðgang að án þess að hafa þurft að skila einhverju af sér, en nú mun það sem barnið hefur gaman af kosta og er kostnaðurinn batnandi frammistaða í því sem barnið þarf að læra. Verðlaun þurfa ekki alltaf að kosta skólann, kennara eða foreldra peninga, samvera með foreldrum eða vinum eru jafnvel mikilvægari fyrir barnið en hlutir sem kosta.
Rannsóknir hafa sýnt að áhrif kerfisins eru meiri ef mögulegt er að fara yfir með barninu á hverjum degi hvaða kröfur eru gerðar til þess og hvað það getur fengið í verðlaun fyrir viðeigandi hegðun. Það má gera með því að láta barnið sjálft segja frá því. Það þarf ekki að taka langan tíma, mögulega aðeins tvær mínútur.