Þetta á við ef barnið fær til dæmis útrás þegar það sýnir hegðunina.
Lesið einnig almenn ráð við mótþróa.
Ef talið er að hegðun barnsins sé umbunandi í sjálfri sér eru mikilvægustu þættirnir í inngripi við þessari hegðun að
- Kenna barninu hegðun sem getur haft sama eða svipaðan tilgang og óæskilega hegðunin, þe. sé umbunandi í sjálfri sér. Reynið að útbúa aðstæður þar sem barnið getur fengið útrás á æskilega vegu. Getur barnið fengið auka leikfimitíma til þess að minnka þörf á útrás? Getur barnið komist í aðstæður þar sem það getur fengið útrás þegar það er órólegt? Ef svo er þá væri hægt að kenna barninu að óska eftir því að komast í þessar aðstæður þegar starfsfólk finnur að barnið er að missa stjórn á skapi sínu.
- Koma í veg fyrir að mótþróafulla hegðunin sé umbunandi.
Útbúa hegðunarsamning
Ef erfiðlega gengur að finna æskilega hegðun sem getur komið í stað þeirrar óæskilegu og/eða erfitt reynist að koma í veg fyrir að mótþróafulla hegðunin sé umbunandi (þ.e. að barnið fái t.d. athygli eða sleppi við eitthvað) er gott að útbúa hegðunarsamning og umbunarkerfi fyrir barnið sem hefur öfluga umbun fyrir æskilega hegðun.
Umbunarkerfið ber að öllum líkindum meiri árangur ef foreldrar taka þátt í að finna umbun og sjá um að gefa hana heima.
Gott er að hafa táknkerfi í gangi í skólanum í tengslum við umbunina heima fyrir.
Mælt er með því að leitað sé til aðila sem eru reyndir í að útbúa hegðunarsamning og umbunarkerfi, til dæmis deildarstjóra sérkennslu eða sálfræðing skólans.
Leita hjálpar
Mikilvægt er að leita hjálpar ef vandamálið er alvarlegt, er barninu til dæmis hamlandi félagslega eða í námi og hefur verið að versna.
Mynda þjónustuteymi
Gott er að mynda þjónustuteymi í kringum barnið í skólanum. Í því eru venjulega umsjónarkennari/umsjónarkennarar, deildarstjóri sérkennslu og foreldrar. Mælt er með því að teymið hittist einu sinni á önn en að umsjónarkennari og foreldrar séu í reglulegum samskiptum (til dæmis í gegnum Mentor eða Völuna) og fylgist með líðan, hegðun og námsframvindu barnsins í skólanum.