Þegar umhverfisþáttur stjórnar hegðun með því að kalla hana fram, auka líkurnar á að hún eigi sér stað eða viðhalda henni er sá umhverfisþáttur oft álitin vera tilgangur hegðunar eða sagt er að hegðunin hafi það hlutverk að nálgast þessa umhverfisþætti
Dæmi: Ef barn vill ekki gera það sem það er beðið um að gera – þá er líklegt að barnið láti illa til þess að sleppa við að gera það sem það er beðið um að gera. Ef barnið hefur áður fengið þá reynslu að þegar það lét illa þá þurfti það ekki að gera það sem það var beðið um og slapp við það. Ef slík gerist endurtekið þá lærir barnið hver sé rétta leiðin til að sleppa við kröfur um að gera eitthvað (neitar að gera það, fær skapofsakast þegar það er beðið um gera það eða flýr úr aðstæðum).
Tilgangur hegðunar í þessu tilviki væri þá að sleppa við að gera það sem barnið er beðið um að gera, byggt á fyrri reynslu.